Sinterklaas had een nieuw knechtje! Een Spaanse jongen natuurlijk. Hij woonde hoog in de bergen en leidde dan de paarden van de reizigers over moeilijke steile paden. Toen Sinterklaas daar van de zomer op vacantie was, had hij wel gemerkt, hoe goed die jongen voor de schimmel zorgde en hoe knap hij kon klimmen tegen de steile rotsen op.
Het was al haast Sint's verjaardag, toen het weer hoe langer hoe slechter werd, 't woei, néé, 't stormde! Sint had moeite z'n mijter op zijn hoofd te houden en zijn staf niet te verliezen. "Hier Pietje", zei Sinterklaas, "dat zijn verlanglijstjes en deze kinderen zijn allemaal zoet geweest en krijgen wat uit de zak. En omdat 't toch de laatste zak is, ga ik vast weg". En Pietjeknecht nam de zak op zijn rug en zei: "Dat komt in orde Sint". Hij lachte en ging er vlug van door.
Schimmel maakte een raar geluid met zijn keel: "Lach je?" vroeg Pietje. Maar het paard schudde zijn manen alleen maar. De volgende nacht ging Pietje gauw het speelgoed uitdelen. "Zie zo, dat is weer in orde", zuchtte hij opgelucht.

Maar was dat zo? Toen kleine jaap van de slager het beertje zag, dat hij op zijn verlanglijst had staan, bleek het, dat er twee poppenbenen inplaats van voorpoten aan zaten. Wat de broertjes en zusjes lachten! Maar Jaapje keek sip.

 
"Pietje" riep hij kwaad, "Wat is er met die zak gebeurd!" Piet viel huilend op zijn knieën en vertelde Sint alles. "Had dat dan eerder gezegd, domme jongen! Dan had ik je wel geholpen, om het werkelijk zoals 't hoort in orde te brengen," zei de goede man. En weet je wat er nu gebeurd?...Sint liet alle kinderen uit dat blok huizen bij zich komen. Samen met Pietjeknecht hebben ze er aan gewerkt om alles weer goed te krijgen. de kinderen vonden het fijn, want je begrijpt dat Sint ook nog voor ze gestrooid heeft!